Nothing's Shocking

Made me dislike Jane Says

Jane's Addiction doesn't really do much for me. The only song worth listening to was Jane Says...the rest are just noise to me. I honestly would rather listen to Porno For Pyros. 1.5/5

Þetta höfðaði bara ekki neitt til mín.

“Owing to the cover, nine of the eleven leading record store chains refused to carry Nothing's Shocking. It was issued covered with brown paper.”

I did not vibe with this album at all, couldn’t understand the singer and a few of the songs really sounded similar. I am not generally a fan of rock from this era and this album really was grating to me.

nah

I couldn't care less about this band. It just isn't interesting to me. 80's shred guitars, played and recorded sloppily. I do think Perry Ferrell's voice cuts in a mix really interestingly. But this is just bloated and boring music to me. Highlights: Nope.

Niet om aan te horen. Ik heb -zeer tegen m'n principes- het einde van de plaat niet eens gehaald.

Too exploiting of a cover , I’ll skip

Ok, listen, I can’t stand Perry Farrell’s voice. I could barely make it through this album. If you know anyone that says Janes Addiction is their favourite band, please be a friend to them and get them some help.

Can’t stand this band, won’t listen.

I did not so much enjoy most of the songs on this. Verged on a bit too much screechy-ness for me. But okkk.

Went home today met Doug half way

Kolejne pojawienie sie janes addiction na liscie, tym razem albumik poprzedzajacy ritual de lo habituala, bedacy drugim krazkiem w dyskografii bandy, niezbyt dobrze wspominam poprzednie starcie, ale tym razem bedzie chyba tylko latwiej, glownie przez to, ze jest to najbardziej przystepny material bandy, bo wiekszosc topowych songow wedlug spotifaja i last fma, ktore nadal sa sluchane pochodzi wlasnie z tego zbioru materialu, choc sama plyta sprzedala sie gorzej niz rytual, wyjasnienie jest proste, rytulal przypadl na peak popularnosci, natomiast nothings shocking byl najbardziej przystepnym ich wydaniem z tego co uslyszalem na plycie, jest tu tez troche mateiralu wydanego na self tiltowym albumiku, ktory byl ich pierwszym, te traki zamykaja druga strone, akurat ta czesc najbardziej mi przypadla do gustu, pewnie przez wykorzystanie akustyka na jane says i spokojniejszy, w porownaniu do reszy, klimat, tak samo sprawa ma sie w wypadku pigs in zen, traki nie sa zbyt przekombinowane jak kompozycje z rytulalu, ale nadal najwiekszym zgrzytem jest wokal panna perrego, ktory morduje koty na majku, wiec jest to nadal najslabszy element jaki slychac, po ktorym zaraz idzie liryka mocno generyczna i repetytywna z mocnym podkresleniem profanacji gdzie tylko jest to mozliwe, wiec nic ciekawego, z ciekawostek to trabkarzem na kawalku idiots rule zostal pan basiorowy z czerwonych goracych papryczek czili czyli mista flea, kolejnym ciekawym aspektem tej plyty jest jej okladka, czyli polnagie blizniaczki syjamskie z plonacymi haircutami, ktore pan farrellka musial sam wykonac, bo jak przystalo na czlowieka artyste i boga bandy wszystko na siebie, takze taka a nie inna okladka mogla spowodowac zmniejszony sell krazkow, bo niektore sklepy sprzedawaly je nawet w papierze, zeby nie siac zgorszenia rokujacymi twinami w ogniu, na plejaka wrzuce wspomniany juz kawalek jane says, ale jako calosc nie jest to plyta ktora bym sobie odpalil dla przyjemnego odsluchu, a wszystko przez farrellka kontent

ehhh not Adamo's addiction that's for sure

Schlocky crap